Koniec postępowania rozwodowego zwykle nie oznacza, że małżonkowie już nie spotkają się na sali sądowej, gdyż jeśli nie potrafią osiągnąć porozumienia, wówczas podziałem wspólnego majątku również będzie musiał zająć się sąd. Postępowanie o podział majątku, jak każde inne postępowanie, jest dwuinstancyjne, co oznacza, że jeśli strona nie zgadza się z rozstrzygnięciem wydanym przez sąd I instancji, wówczas może wnieść apelację do sądu II instancji, a sąd ten może zaskarżony wyrok zmienić lub uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania.

W przypadku, gdy strona nie zgadza się z rozstrzygnięciem wydanym przez sąd I instancji, można powiedzieć, że apelację zawsze warto wnieść, gdyż jeśli wyrok się uprawomocni, to strona nie będzie miała kolejnej możliwości odwołania się i doprowadzenia do jego zmiany. Pamiętać jednakże należy, iż apelację nie tylko trzeba wnieść, ale przede wszystkim należy w niej zawrzeć takie argumenty, aby sąd II instancji podzielił stanowisko skarżącego, nie można więc w niej ograniczyć się tylko do wyartykułowania, że nie zgadzamy się z wyrokiem sądu I instancji.

Aby apelacja była skuteczna i osiągnęła zamierzony rezultat, przede wszystkim należy w niej wskazać jakich uchybień dopuścił się sąd I instancji, co finalnie spowodowało, iż wydany wyrok nie odpowiada obowiązującym przepisom, każdy przypadek należy więc indywidualnie rozpatrywać.

Praktyka sądowa pokazuje jednakże, iż najczęściej stawianym zarzutem apelacyjnym jest naruszenie obowiązujących przepisów, gdyż np. sąd błędnie uznał, iż przedmiot, który małżonek nabył w drodze darowizny był częścią majątku wspólnego małżonków, podczas gdy darczyńca takiego zastrzeżenia nie uczynił, a więc przedmiot taki nie był objęty współwłasnością małżeńską.

Podobnie sytuacja może wyglądać w przypadku przedmiotów nabytych w drodze dziedziczenia bądź zapisu oraz gdy sąd uzna, że inne przedmioty majątkowe, jak np. przedmioty uzyskane z tytułu odszkodowania za uszkodzenie ciała lub wywołanie rozstroju zdrowia albo z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, stanowią część majątku wspólnego małżonków, podczas gdy z przepisów wprost wynika, iż są to składniki majątku osobistego każdego z małżonków.

W zarzutach apelacji bardzo często wskazuje się również na dokonanie przez sąd błędnej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów, np. poprzez uznanie, iż zeznania części świadków nie są wiarygodne tylko dlatego, że inny świadek odmiennie przedstawił stan faktyczny sprawy, a także na fakt, że sąd nie przeprowadził istotnych dla sprawy dowodów, mimo iż strona wniosek dowody zgłosiła w terminie.

W apelacji na poparcie swych twierdzeń można również powołać nowe fakty i dowody, pamiętać jednakże należy, że w takim przypadku należy wykazać, że ich powołanie w postępowaniu przed sądem I instancji nie było możliwe, bądź że potrzeba powołania się na nie wynikła później, nie należy więc na postępowanie apelacyjne chować „asa w rękawie” w postaci dodatkowych dowodów czy faktów, gdyż może się okazać, że sąd II instancji nie weźmie ich pod uwagę, gdyż uzna, że strona mogła je powołać w postępowaniu przed sądem I instancji.

PLANUJESZ WNIEŚĆ APELACJĘ W SPRAWIE O ROZWÓD, PODZIAŁ MAJĄTKU, ALIMENTY

SKORZYSTAJ Z POMOCY DOŚWIADCZONYCH ADWOKATÓW – KONTAKT

Jeśli zaś wyrok sądu I instancji dzieli majątek małżonków nie po równo, a więc gdy sąd uznał, iż zasadny jest nierówny podział majątku, gdyż jeden z małżonków w mniejszym stopniu przyczynił się do jego powstania, wówczas w apelacji zasadne będzie wskazanie okoliczności i dowodów, które nie zostały uwzględnione przez sąd I instancji, a które przemawiają za ustaleniem równego udziału każdego z małżonków w majątku wspólnym.

Generalną zasadą postępowania apelacyjnego jest, iż sąd nie może uchylić lub zmienić wyroku na niekorzyść strony wnoszącej apelację, chyba że strona przeciwna również wniosła apelację (zakaz reformationis in peius), wskazana zasada doznaje jednakże ograniczenia w przypadku postępowania apelacyjnego w sprawie o podział majątku. Zgodnie bowiem z postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 17 września 1999 r., sygn. akt: I CKN 379/98: „W sprawach o dział spadku sąd II instancji nie jest związany granicami wniosków apelacyjnych oraz zakazem reformationis in peius jeżeli przedmiot zaskarżenia jest integralnie związany z inną częścią lub całością zaskarżonego orzeczenia”.

W podobnym tonie wypowiedział się Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 11 marca 1977 r., sygn. akt: III CZP 7/77, wskazując, iż „Sąd rewizyjny może uchylić orzeczenie o podziale majątku wspólnego małżonków także na niekorzyść strony skarżącej, jeżeli przedmiot zaskarżenia jest integralnie związany z inną częścią lub z całością tego orzeczenia”. Zgodnie zatem z powyższym, wnosząc apelację od wyroku o podział majątku należy mieć na uwadze fakt, że apelacja może nie tylko nie doprowadzić do zmiany wyroku sądu I instancji, ale może również spowodować, że zostanie wydane rozstrzygnięcie jeszcze mniej korzystne dla skarżącego.

Kiedy warto złożyć apelację w sprawie o podział majątku?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *